بند ۱۱ از سند گفتمان انجمن
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
باید به «شخصیت» و سیره پیامبران و امامان توجه کرد نه به «شخص» آنان. احترام به شأن و مقام شامخ همه انبیاء و اولیاء واجب است، اما باید از تعیین درجه فضل و مقام و رتبه بین آنان پرهیز کرد.
توجه به شخصیت به این معناست که پیامبران و امامان به عنوان الگوهای رفتاری و حاملان پیام توحیدی مورد توجه قرار گیرند، نه آنکه شخص آنان موضوع پرستش و غلو واقع شود.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
آیات کلیدی:
«تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَا كَسَبْتُمْ» (۲/۱۳۴)
«لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ» (۳۳/۲۱)
«لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ» (۲/۲۸۵)
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
محورهای بحث:
• تمایز «شخصیت» و «شخص» — این مرزبندی چگونه اعمال شود؟
• اسوه بودن پیامبر: تقلید ظاهری یا الگوی رفتاری؟
• سازگاری «لَا نُفَرِّقُ» با «وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ»
• کدام جنبه‌های سیره پیامبر ثابت و کدام متغیر است؟
• نقد شخصیت‌زدگی در فرهنگ دینی: تمرکز بر «شخص» به جای «شخصیت»
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
سند مرجع: تبیین هویت فرهنگی و گفتمان انجمن اسلامی مهندسین (ویرایش 7.0)
مصوب پیشنهادی «هیأت برنامه‌ریزی و پژوهش» مورخ ۱۴۰۳/۰۶/۱۳ و تصویب نهایی شورای مرکزی مورخ ۱۴۰۵/۰۲/۳۰
متن کامل سند:
https://github.com/iaiengineers/iaiengineers/blob/main/AEM%20GFTMN%20V7.0%20-%201405.0606.pdf